24 مارس 2025- یک مطالعه ی گذشته نگر منتشر شده در Frontiers in Endocrinology نشان می دهد که مدیریت موثر دیس لیپیدمی ممکن است به حفظ عملکرد کلیه در افراد مبتلا به دیابت کمک کند. این مطالعه نشان داد که افزایش سطح تری گلیسیرید و کاهش سطح لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) با خطر بالاتر آلبومینوری و کاهش نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) مرتبط است.
ناهنجاری های چربی، یک عارضه ی شایع در بیماری کلیوی دیابتی (DKD) است که به پیشرفت بیماری و افزایش خطرات قلبی عروقی کمک می کند. محققان خاطرنشان کردند که مدیریت دیس لیپیدمی در بیماری کلیوی دیابتی بسیار مهم است، اما درمان های مرسوم کاهنده چربی مانند استاتین ها و فیبرات ها محدودیت هایی دارند، به ویژه در مورد ایمنی کلیوی. مطالعات، دیس لیپیدمی را با افزایش خطر بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک (ASCVD) و پیشرفت بیماری کلیوی دیابتی مرتبط دانسته اند که نقش بالقوه ی مدیریت اولیه ی چربی در حفظ عملکرد کلیه را برجسته می کند.
دکتر کیان مینگ تو و همکارانش از دپارتمان پزشکی عمومی در مرکز خدمات سلامت جامعه در شانگهای در چین، یک مطالعه ی گذشته نگر را برای بررسی ویژگی های بالینی دیس لیپیدمی، مکانیسم های آسیب کلیوی ناشی از چربی، و پیشرفت های اخیر در درمان های کاهش دهنده چربی برای DKD انجام دادند.
برای این منظور، محققان با استفاده از کلمات کلیدی خاصی مانند «بیماری کلیه دیابتی»، «نفروپاتی دیابتی»، «دیابت»، «دیس لیپیدمی»، «کلیه»، «بیماری قلبی عروقی» و «لیپیدرتراپی»، جستجوی مقالات منتشر شده را در PubMed،Web of Science و EMBASE انجام دادند.
یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر است:
• سطوح بالای تری گلیسیرید (TG) و سطوح پایین لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) با افزایش خطر ابتلا به آلبومینوری و کاهش نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) همراه بود.
• متابولیسم غیرطبیعی لیپیدها منجر به آسیب به سلولهای پودوسیت گلومرولی و اپیتلیال لوله ای کلیه از طریق رسوب چربی نابجا، اختلال در فیلتراسیون و افزایش دفع آلبومین ادراری شد.
• درمان های کاهش دهنده چربی، تجمع چربی را کاهش داد و واسطه های التهابی را سرکوب کرد و فیبروز کلیه را کاهش داد.
• فیبرات ها و استاتین ها به کاهش آلبومینوری و کند کردن کاهش eGFR در بیماری کلیوی دیابتی در مراحل اولیهکمک کردند، اگرچه تأثیر طولانی مدت آنها بر پیامدهای کلیوی نامشخص باقی ماند.
• درمان‌های هدف دار پروتئین کانورتاز سوبتیلیسین/ککسین 9 (PCSK9) عوارض جانبی کلیوی کمتری داشتند و در مقایسه با استاتین‌ها و فیبرات ها در کاهش التهاب و بهبود عملکرد کلیه مؤثرتر بودند.
نویسندگان بر اهمیت مدیریت لیپیدها در بیماری کلیوی دیابتی تأکید کردند و نوشتند: متابولیسم غیرطبیعی لیپیدها می تواند عملکرد کلیه را مختل کند. در حالی که درمان های کاهش دهنده چربی به کاهش التهاب و کاهش سرعت زوال کلیه کمک می کند، اثرات طولانی مدت استاتین ها و فیبرات ها نامشخص است. آنها همچنین خاطرنشان کردند که درمان‌های هدفمند PCSK9 جایگزین مطمئن تری با نتایج کلیوی بهتر هستند.
آنها همچنین اظهار داشتند: "آفرزی LDL و پلاسمافرز با فیلتراسیون دوگانه، برای بیماران مبتلا به هایپرکلسترولمی شدید یا عدم تحمل دارو امیدوار کننده است."
آنها نتیجه گیری کردند که "با توجه به تنوع در پروفایل لیپیدی در بین بیماران DKD، استراتژی های درمانی شخصی برای بهینه سازی نتایج کلیوی و بهبود مدیریت بیماری، ضروری است."
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/effective-dyslipidemia-management-may-help-preserve-kidney-function-in-individuals-with-diabetes-study-145356